The very thought of you makes my heart sing,
Like an April breeze on the wings of spring,
And you appear in all your splendor,
My one and only love.
grabe! i'm having a terrible headache! actually kahapon pa ata ito. kya nga rin siguro hindi ako ngblog.. (ata) anyway. may interview ako tomorrow at the one thing i'm worried about is not really the interview itself but how much the compensation would possibly be being the sort-of breadwinner ng family. actually, somehow alam ko na na ganun ka-heavy ang responsibility ko after my grad or at least after ko technically matapos ang aking college. i know it'll follow sooner than i expect it to be.
i remember before may college-single stuff kami sa fccy. overnight sya sa hall of hope. tapos naalala that night during an activity, nakaharap kasi ako sa bintana tapos kita ko yung area, night lights ng mga building at mga ilang bahay..gabi na nun kya ganda tignan. tapos natatandaan ko.. sabi ko.. "ayaw ko kasi makakita ng taong hindi masaya, gusto ko lahat nkatawa or naka-smile" naisip ko din nung time na yun..ewan ko kung nsabi ko.. but nyway, that time, i told myself na.. kpag naggraduate na ako.. mas marami akong magagawa para sa mga tao para sumaya sila.. hindi na ako magiging ganun ka-helpless whenever i see people not smiling.. kahit papaano may magagawa na ako.at gagamitin ko yung course ko para dun. kung baga isip ko nun hindi lang family ko matutulungan ko. weird pero one of my higit pang kakaibang dream kaysa sa nabanggit ko nung nkaraang entry ko ay ang maging anghel ng mga people.. oh di ba! taas ng pangarap ko!
it was the same reason din kung bakit napapayag akong maging music min steward. actually ang gusto ko lang gawin dati ay ang tumulong bilang member.kasi yun lang ang alam ko at siguradong sigurado akong kaya kong gawin. pero there are times na kpag may mga people na nagkukuwento sa'kin about feedbacks nla sa org.. naisip ko..la naman akong mgagawa kundi ang makinig sa kanila..member lang naman po ako. pero there were times na i felt helpless lalo na nun may ilang people na umalis na ng fccy. so naisip ko.. mas malaki ang opportunity na binigay sa'kin ni God ngayon para may magawa ako.. pero so far la pa talaga akong nagagawa. i feel really bad about that and it just crushes my confidence even more kapag may activities kung san involved ako na pumapalya.
pero ang bigat ng responsibility. sobra. kung iisipin ko at iisa-isahin. sa family ko pa lang ang laki na ng nakasalalay sa'kin. at ngayon meron din sa fc. minsan napapaisip talaga ako bakit ba ako nandito noh! well it's for me to find out. wish ko lang i'll make everyone proud of me. whether or not may 'expectations' daw sa amin sa cgc, it doesn't matter. kasi for me, eversince nun bata pa ako.. my parents really expect a lot from me academically speaking. and until now naman at di na mawawala yun. so ako mismo, i'm expecting myself to be this and that, at kapag hindi ko nagawa yun, walang akong ibang sisisihin kundi moi,me, myself and i!grabe sabog na ako antok na ata ako!
pagod ako naggrocery kasi kami ni mama. hay.. tapos i'm worried pa sa interview ko tom. at sa kanilang offers and conditions. i pray na i make the right decision.
sa akin namang.. ehem..luvey life.. oh well medyo masaya na hindi.. (safe naman ako magchika chika dito about ds purrson dhil ala naman nagbabasa ng blog ko) wahaha! lucky me! ewan ko ba! well masaya kasi nakita ko crush ko.. wahahaha! at grabe ka-hyper! kasi di lang nakita nakausap ko rin!!!okay tama na yun lang! no more other buking stuffs.. hihihi..hirap kasi, you know.. i'm kinda paranoid baka sakaling mabasa nya eh di patay ako! buking!!!so i'll play a little safe.^ - ^ (one BIG smile)
sa mga taga la salle na nagmimidterms! gudluck mga pare! and girlalus! pati mga baklush and mga paka-guyz-na-gurlash na din gudluck! kya nyo yan! astig tayo eh! ^_~
tama na lasing na yung nagttype! hehe nyt world!
| Powered by TagBoard Message Board |