The very thought of you makes my heart sing,
Like an April breeze on the wings of spring,
And you appear in all your splendor,
My one and only love.
labo ko nanaman...
code 01 : hindi ko maintindihan..
status : hindi ko rin maintindihan...
mood : walang gana magsmile.. hehehe
report :
nagsimula 'to kaninang lunch time.. kakabad-trip kasi eh.. asar pati.. hirap maging bago, at maging bata... daming bawal...bawal sumabat, bawal sumagot, bawal maintindihan, at.. basta..ang hirap naman kung magpapakatanda ka... di ko naman type manakal ng tao, pigilan ang iba na magsalita, at maging nakakainis..! kaasar..asar talaga, wala akong maisip kung hindi yung word na kaasar.. siguro yun ang mood ko.. asar, naaasar, inaasar, at gustong mang-asar... in other words.. magpaka-bitch. bilang bata dito, bawal ka maasar, mainis, magalit lalo na sa mga nakakatanda at higit na nakakatagal sa iyo.. kakaloka di ba? fine, formal approach ata ang gustong gawin ko.. i can always be extreme you know.. extremely formal? kaya. completely professional ang approach.. walang personalan trabaho lang.. kaya. kahit ayaw.. kaya sabi ko na nga.. hindi ako pwede sa ganitong mundo... para akong alien... napapangiti ko tuloy yung sarili ko sa pinagsasasabi ko! ewan! engerts yata yun!
code 02 : "walang nagmamahal"
status : single hehehe
mood : di ko ulit maintindihan
report :
uy oo nga pla, friday pala ngayon.. hindi ko man lang naisip na last day na sa office at yehey! bukas, sabado na.. oo nga pla rin, hindi ako makakasama sa overnight ng love ministry, kailangan ko pa naman ng bonding ngayon. eh kasi birthday ng tito ko.. e labs ako nun.. so labs ko rin sya hehehehe.. kaso we're talking about emotional and mental health here.. usapan na nga namin ni joan na magkikita na lang kami sa mental... hehehe lam nyo ba number dun? oops may naaalala akong text na tungkol sa mental.. anyway..why do i remember a lot of things at this very moment? most probably it's because of the flow ng aking thoughts.. oo nga pala, title this is code 02 entitled walang nagmamahal.. tapos ang layo ng pinasasasabi ko hehehe
okay eto na talaga... eh kasi naisip ko lang na ang daming nagsasabi na walang nagmamahal sa kanila.. i think you know what i mean and what they mean when they say that phrase. lalo na sa stage and age ko now.. sabi nila now daw yung time na naghahanap ka ng companion, in other words.. bf... ang weird.. hindi ko alam kung dala lang ng sobrang sadness.. (sniff sniff) charing! dahil yun nga.. medyo la akong ka-close dito sa office.. may ka-age nga ako.. pero.. ni hindi ko sure kung okay lang sa kanya maging friend ko or hindi since we're talking about workplace here.. you should be professional sabi nga nila. pero ang hirap mabuhay ng ganun in my case kasi hindi ako ganun mag-approach ng people.. and it's difficult for me to treat people only as colleagues.. kasi.. i've always treated people as friends. hirap! grabe! pero sabi nila hindi impossible. especially if minsan nappush ka para gawing ganun ang work.. teka.. ano nanaman 'to lumalayo nanaman ako .. well hayun.. mabalik na nga sa usapan...nung pumasok ako dito, niloloko ako nung isang officemate ko.. tinanung nya kung may boylet na raw ako.. sabi ko wala. sabi nya.. naku.. dapat daw meron na kasi hanggang nandito ako. hindi ako magkakabf hehehehe..takutin ba daw ako..dati.. well.. medyo hanggang ngayon.. lagi kong sinasagot.. okay lang.. kung darating.. darating.. pero ngayon... medyo nag-iiba.. minsan pinagdarasal ko na sya.. pero baka matagal pa mangyari na magkita kami.. ganun pa man..pinagdarasal ko pa rin.. at mas gusto ko na blessed by God yung pagmmeet namin. hindi ko lang alam kung sinagot na ni God un prayers ko dahil baka hindi ko alam, nakasalubong ko na siya, or lagi ko palang kasama, nagkita na kami, or friend siya ng kakilala ko or whatever..although may sarili akong wish kung anong klaseng tao yung hinihiling ko, alam ko namang kung sinong gusto ni God for me, wala akong choice hehehehehe... ang gagawin ko lang kapag nakita ko na itong taong ito.. babatukan ko siya.. at sasabihin ko.. bakit ang tagal tagal mo! tama bang paghintayin ako! hehehe dahil late ka, break na tayo! hehehehe joke! tihihihi! sabi ko kay God, sana at least man lang magmeet na kami and i pray na sana, maging kaibigan ko man lang siya, makita ko siya at makita rin niya ako.. kahit as friendly friend pa lang.. o di ba? at sakaling hindi siya dumating... magkita na lang kami sa life after death hehehe.. siguro naman nandun sya.. ang tanong e kung dun din ako mapupunta hahahahaha..! =) o hayan medyo nakaka-smile na ako, dahil rin sa sarili kong kalokohan!
| Powered by TagBoard Message Board |